Zoals elk jaar was er in maart een jongerenavond te Brugge maar dit keer was het niet in het seminarie maar in een kerk.De rest bleef zoals gewoonlijk,
met de PowerPoint, met het koor, enz. Eerst hadden we de zangrepetitie. Met
klassiekers zoals "Jij die bent" en "This little light of mine" maar ook
nieuwe liedjes. Af en toe moesten we op la la la zingen omdat de PowerPoint
bleef haperen. Schuin achter ons zat een koortje dat heel de kerk deed daveren omdat ze al de zang overstemden met hun zangtalenten.
Maar ze werden wel weer stil bij het begin van de eigenlijke viering. We begonnen met een stukje video over communicatie en daarna nog een paar dingen maar daarna kwam het eigenlijke onderwerp naar boven: "ver(s)teld" en daarbij de getuigenissen. Er kwamen verschillende getuigenissen zoals iemand over haar band met God. De opmerkelijkste was de getuigenis van een priester die werkt in een gesloten instelling. Heel de kerk was doodstil toen hij over zijn ervaringen daar vertelde. Velen waren door die getuigenis heel erg geraakt. Zelfs de bisschop kwam als slot nog een toespraak houden, helemaal niet zo saai als sommige preken van priesters.
Na de viering gingen we terug naar Oostende maar niet om naar huis te gaan.
We gingen frieten gaan eten bij Terry. Toen diegene die naar de frituur waren
geweest terugkwamen hadden ze 2 bakjes friet te weinig mee.Gelukkig was de frituur zo vriendelijk om zelf de 2 vergeten bakjes te komen brengen. Na de frieten en een babbeltje ging iedereen terug en tevreden naar huis.
Ingmar Dasseville
|
